Зуун зэрэглээ

...Холоос алсран суунагласан холын манхан зэрэглээнд Хулиран алсын тэртээд ажиг чимээгүйг бараадан нүүдэллэсэн Хуучин мэндэлсэн хех буурин толгойд үзэгдэж өнгөрсөн Хангайн догшин савдаг эмээлж боссон морин зэрэглээнд Нэрийг нь мэдэхгүй хоёр нуурын тэртээд хөхрөн сүүмиж үзэгдсэн Нар нь хатаж унасан хатмал цөлийн тэртээд мэндэлж Мэлмийн салхийг үргээж боссон тэнгэрийн заадал харваж догширсон Мянган эриний зовлон жаргал хугасалж торнисон Эндэшгүй эр зориг дундарашгүй нэгэн үе дамжин Элэгдэшгүй чин хүсэл нь эмтрэшгүй талаар айлчилсан Хоёр нуурын нуурын ус нь холын зэрэглээнд тунаран толиорсон Нүхт уулсын оргил бараадан дуниран дуниартсан Нөхөрсөг түмний хүчирхэг засаглалд үймэрч бутарсан Инхлэг төрийн тэнхлэг хазайж нурж унасан тэртээд Мөнхөд нэг үе дамжижад энэ зууныг дундалахад Чихүни чимэг болж солонгот талыг энэрэнгүйгээр анирлуулахад Нарны элч зуурсан сэтгэлийг хөнгөн талд амирлуулсан Зүүн зэрэглээ нь элсэн манханд орооцолдож үзэгдсэн Салхи цэцэглэсэн хучмал цөлд зүүд мөнхөрсөн түйтгэрт орооцолдож Морин зэрэглээ нилбусны дусалд өнгө нэмж солонгорсон Зууны түүхэнд өвөртөлж боссон гэнэн томоогүй улсын түүхүүд Үнэнээр нь хэлэхэд уучилж болмооргүй уучилж ярьмааргүй...