लेखूँ कि बिर्सूँ?

सोच्छु आज सबै सत्य लेखिदिऊँ, मेरो मौन र तिम्रो प्रत्येक शब्द लेखिदिऊँ। तर कहाँबाट सुरु गरूँ, बुझ्नै सक्दिनँ— तिम्रा ती घाइते पार्ने मुस्कानबाट, कि आँखाभित्र अड्किएका ती अनगिन्ती प्रश्नबाट? लेखूँ भने के लेखूँ? ती साँझहरू लेखूँ जहाँ हामी घण्टौँ हाँसेका थियौँ, कि ती रातहरू लेखूँ जहाँ अहिले हामी आ–आफ्नै एक्लोपनसँग रोइरहेका छौँ? तिम्रो हात समाएर हिँडेको बाटो लेखूँ, कि बीचमै छुटेको त्यो स्पर्श लेखूँ? मेरो भागको प्रेम लेखूँ, कि तिम्रो भागको चिसोपन? तिम्रा वफादारीका कथाहरू कोरूँ, कि मेरा अधुरा प्रार्थनाहरूको असर लेखूँ? कलम प्रायः यतिमै अड्किन्छ— तिमीलाई मेरो जीवन भनेर लेखूँ, कि केवल बितिसकेको एउटा कथा भनेर सम्झिऊँ? कहिलेकाहीँ लाग्छ, तिमी शब्दभन्दा धेरै थियौ… तर अब शब्दमै सीमित भयौ। **जहाँ शरीर सकिन्छ, त्यहाँबाट साँचो प्रेमको सुरुवात हुन्छ।**