पालवी

डोळ्यात साठलेले हे जग कसे आता भासायला लागले हुरहूर त्याची काहूर ऐकुन हे मन कसे ढासळायला लागले साठले किती दिवा स्वप्ने प्रतीक्षा तयाची किती वसंत किती बहरुनी गेले पालवी फुटायची राहून गेली