நீ எங்கேயும்

நீ அறிந்தாயோ? நான் உனது அல்ல, நீயும் எனது உரிமையல்ல. இந்த உண்மை — இப்போது தான், என் இதயத் துடிப்புக்குள் பதியுது தீவிரமாக. நீ எப்போதுமே தூரத்தில்… நான் தொடங்க வார்த்தை தேடிக் கொண்டபோதும், நீயோ ஏற்கனவே முடிவின் வாசலில் நின்றிருந்தாய். இப்போது தான் புரிகிறது — உன் அமைதி, நான் உணராத மாயை. நான் நம்பிய மயக்கம். உன் கணிப்பு, மெய்யானது என்றே இன்று தெரிகிறது. அது நடந்தே ஆகிறது, நீ சொன்னதுபோல்… விருப்பும் இல்லை, வெறுப்பும் இல்லை, விடைபெறல் கூட இல்லை — நாம் மங்கிப்போகிறோம் எந்தத் தொடர்பும் இல்லாமல். நன்றி… அந்த அரை காதலுக்கு, அந்த பாதி நம்பிக்கைக்கு. இதுவே எனக்குக் கிடைத்ததெல்லாம். இப்போதும் மிகவும் வலிக்கிறது… ஆனால் போதும் — விட தயாராக இருக்கிறேன். விண்ணில் ஒளிந்த சந்திரன் போல, உனது வருகையும் எனது எதிர்பார்ப்பும் இருள் மட்டும் தந்தன.