"स्वार्थीसी नाही ठाव पंढरीचा"

स्वार्थासाठी पडे दंभ केला। मुखी नाम, अंतर काळा॥ घे तयाचा घास खरा। आणि म्हणे विठोबाचा भरा॥ दुसऱ्याचा बळी वाहतो मार्गी। आपुला लाभ मानी साक्षी॥ परहित विसरूनि गेला। पुण्याचा झेंडा तो उचलेला॥ विठोबा बघे अंतरी भाव। दंभावरी का ठेवेल ठाव॥ तुका म्हणे मना नको रे। स्वार्थाचें पाप ओढू नये रे॥ ज्याचा हृदयी दया आणि धर्म। तोच उरेल पंढरीवर सर्म॥ खोटी पूजा, खोटा जप। शरण नेई नरकात छप॥