ଅମାନିଆ

ତୁମେ ବର୍ଷାରେ ଭିଜୁଥିବା ଗୋଲାପ ଫୁଲଟିଏ ମୁଁ  ଦୂରରେ ତୁମକୁ ଦେଖୁଥିବା ଏକ ଭ୍ରମର , ବର୍ଷା ର ମାଡ଼ରେ , ନିଃଶ୍ୱାସ ପ୍ରାୟ ସରିଆସିଲାଣି  କିନ୍ତୁ ତୁମକୁ ଦେଖିବାର ଅଭିଳାଷ ଏବେ ବି ମନରୁ ଯାଇନି ।। ତୁମର ସେହି ପଲକ ର ଆଢ଼ୁଆଳରେ  କିଛି ସାଇତା ଛବିକୁ ମନେ ପକାଇ ବିଗତ ଶ୍ରାବଣ ର ଛୁଆଁ କୁ ମୁଁ ଅନୁଭବ କରିପାରୁଛି ।। ତୁମର କିଛି ଅଧାଗପ ର ଶେଷ କୁ ମୁଁ ଏବେ ବି  ଲେଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି , ଯାହାର  ଗାଳ୍ପିକା ତୁମେ ଦିନେ ଥିଲ ।।