എന്റെ ഒരു സ്കൂൾ ദിവസം

രാവിലെ കുറുകെ ചെളി മൂടിയ വഴി, ചുറ്റുമുള്ള മഞ്ഞിൽ ചെറു തണൽ തഴുകി, ബാഗും പുസ്തകവും ചുമലിലേറ്റി, ഞാൻ തുടങ്ങുന്നു വിദ്യാലയ യാത്രയ്ക്ക്! ബസ്സിൽ കിനാവുകൾ, ചിരിയും കൂട്ടരും, ഗാനം പാടുന്ന സ്‌നേഹത്തിന്റെ സ്വരം, സ്കൂളിന്റെ வாசലിൽ കാതിരിക്കുന്നു, അധ്യാപക ചിരിയുടെയൊരു ഉഷ്മള വരവ്. അരികെ സ്നേഹിച്ച ബെഞ്ചും കൂട്ടരും, പാഠം പറഞ്ഞടിയുന്ന മലയാള ടീച്ചരും, ഗണിതം പൊന്തുന്ന കണക്കിന്റെ കളിയും, സയൻസിന്റെ ലോകം കാഴ്ചയുടെ നിലാവും. ടിഫിൻ സമയത്തെ വിഭവങ്ങൾ എണ്ണമില്ല, പിരിയാതെ ചിരിച്ചു പറയുന്ന കഥകളിൽ, കാലംപോലെ പറക്കുന്ന മധ്യാഹ്നം, സുഖകരം, ചൂടില്ലാ സുഹൃദ്‌സാന്നിധ്യം! വൈകിട്ട് വീണ്ടുമൊരു യാത്ര തിരിച്ചു, വീടിന്റെ വാതിൽ തുറക്കുന്നു സന്തോഷത്തോടെ, ഇങ്ങനെ പോവുന്നു ഓരോ ദിവസം, എന്റെ സ്‌കൂൾ ദിനം – ഒരു നിത്യ കവിതപോലെ! നിനക്ക് ഈ കവിതയെ കുറച്ച് ചുരുക്കി വേണോ, അതോ പ്രൊഫഷണൽ ലെവലിലോ ശൈലി മാറ്റിയോ വേണോ എന്ന് പറഞ്ഞു തരൂ. ഞാൻ അതിനനുസരിച്ചു മാറ്റാം.