ନାରୀ ଓ ତା' ସ୍ବପ୍ନ

ସିଏ ପରା ନାରୀଟିଏ ଆଖିର ସିନ୍ଧୁକରେ ଭରି ରଖିଥାଏ ଆଖିଏ ସ୍ବପ୍ନ ।। କିଛି ସ୍ବପ୍ନ ଚାପି ଯାଏ, ଦାୟିତ୍ୱରେ ବୋଝ ତଳେ କିଛି ସ୍ବପ୍ନ କଟିଯାଏ, ସମ୍ପର୍କର ଡୋରି ତଳେ ।। ସିଏ ଆବଦ୍ଧ ସେଇ ପରିସୀମା ଭିତରେ ନେବାକୁ ହେବ ନିଶ୍ବାସ , କାହିଁକି ନା ବନ୍ଧା ତା ପାଦ ନୀତି ନିୟମ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ।। କିଛି ସ୍ବପ୍ନ ପୁରା କରିବା ପାଇଁ ତା ବୟସର ସୀମା ଚାଲି ଯାଇଥାଏ ବହୁତ୍ କିଛି ସ୍ବପ୍ନ ଥାଏ ଯାହା ପାଇଁ ତାକୁ ଅନୁମତି ମିଳି ନଥାଏ ।। ଅନ୍ୟ ସ୍ବପ୍ନକୁ ପୂରଣ କରିବାକୁ ଯାଇ, ନିଜ ସ୍ବପ୍ନକୁ ଦେଇଦିଏ ଜଳାଞ୍ଜଳି ଶେଷରେ ନିଜ ସ୍ବପ୍ନକୁ ସ୍ମୃତି ପରି ସାଉଁଟି ମଶାଣି ଯୁଇରେ ଯାଏ ଜଳି ।। ତନୁଶ୍ରୀ