મારું મન ચકડોળે ચડી જાય છે

મારું મન ચકડોળે ચડી જાય છે મારું મન ચગડોળે ચડી જાય છે અને ક્યાંય નું ક્યાંય પહોંચી જાય છે. ક્યારેક બગીચા માં ચાલ્યું જાય છે અને ફૂલો પર હીંચકા ખાય છે. પુષ્પો ની ખુશ્બૂ થી એ ભીંજાઈ જાય છે તો માટી ની સોડમ થી એ મહેંકી જય છે. ભમરા ના કિલ્લોલ થી એ હવામાં ગુંજી જાય છે તો પાંદડા ના ખર ખર અવાજ થી હરખાઈ જાય છે. આભ માંથી ઊતરી વર્ષા ની બુંદો બની નદીઓ માં તણાઈ જાય છે. તો પતંગિયાં ની પાંખો બની રંગો માં ખોવાઈ જાય છે. મારું મન ચગડોળે ચડી જાય છે અને ક્યાંય નું ક્યાંય પહોંચી જાય છે. -- કલ્પેશ કલાલ