অ' পক্ষী

ক'ত হেৰালে তোৰ প্ৰভাতী গীতৰ সুৰ, ৰিক্ত চোতাল মোৰ খুদ-কণৰো যে আজি উশাহ গধুৰ। আকাশলৈ চালো নাপালো তোৰ উৰণীয়া আঁচল দিশভ্রষ্ট হেজাৰ কোলাহলে মোৰ বুকুত মাথোঁ ঢৌ-খেলি গ'ল। অঁকা নহ'ল জীৱনৰ ৰামধেনু, সেউজ পিয়াসী সত্তাত তোৰ অতৃপ্ত বাসনাৰ আঁচোৰ লাগিল নেকি বাৰু? অ' পক্ষী আকৌ এবাৰ পিন্ধি ল' তই ৰ'দৰ চোলা, বৰ্বৰ, কপট্ অভিসন্ধিৰ বেহু ফালি যা তই অসীমলৈ উৰি যা গা তই শান্তিৰ গীতকে গা।