ମୋ ରଘୁବତ
ଶ୍ରୀ ରଘୁନାଥ ବଚନ । ଶ୍ରୀ ଚୈତନ୍ଯ ଉବାଚ ।। ଜଳ ଜଳ ଚାରି ଆଡେ କମପିଲା ମଣିଷ ପଣିଆ ଆଉ ନ ରହିଲା ମାନବ ହେଇଲା ରାଜୁତୀ ପେରମ ଭୂଲିଗଲା ମା ଭାଇ ସୁନିତା କାମ ବିଶ୍ବ ଭ୍ରମଣ କରି ଆସିଲେ ସୁନିତା ମାତ ନମିତା ରହିଲା ତାର ଏକ ମାତ୍ର ସାଥ ସୟରନ ଅକ୍ଷରେ ଲେଖୀଲା ଅଦଳ ବଦଳ ସୟରନ ବଜାଇ ତାଙ୍କ ଆଗକୁ ଗଲା ବେଳ ହୋଇ ରହିବ ଆଉ ଦୂଖ ଅସାର କରିବା ଭାଇ ଭଉଣୀ କୁଟୁମ୍ବ କୁ ଆପଣାଈ ଦେବା । ରହ ରହ ଆରେ ଚଉଷଠିଆ ଭୋଗୀନି ବିଶ୍ବ ରୂପ ରଘୁନାଥ ବେଶ କାହି ଆସୁନି ମା ଭଉଣୀ ତଥ୍ୟ ଦେଲା ବିକି ଭଗୀଆ ଘରେ ବାଜିଲା ଡନକି ମଉସା ମାଉସି ବେଉସା କଲେ ଭଉଣୀ ଘରେ ଶରଣ ଗଲେ ଭାଉଜ ସରିତା ସରଧାରେ କଷିବ ମନୋରଞ୍ଜନ ତାର ପିନଡ଼ୁଳି ଖୋଲିବ ନଦୀ ଉପରେ ସେତୁ ନିର୍ମାଣ ହେଲା ଲନକେଶ ବାବୁ ନିରନଜନ ଗା ଗଲା ଭେଳା ବୁଡିବ ପରକାଶ ର ସ୍ଥାନ ବୁଡି ଯିବ ତା ମାନ ଅପମାନ ମାଆ ଆଉ ତାହା ହବନି ସାହା ବିଶ୍ବ ରୂପ ରଘୁନାଥ ବେଶ ଆସୁଛି ରହିଥା । ଇତି ଡଃ ପୁର୍ନ ଆନଂଦ ଗୌରାନଗ ସାମୀ ନକ ପୋଥିରୁ ଆବୃତ ।।।।।।
Poetry Books 50% Off
Bestselling collections from top poets
