सप्तरंगी चाहत

तिच्या डोळ्यांत जणू सृष्टीच्या रंगांचे गोड दृश्य, स्मित हास्यात हरवलेली, गोड गोष्ट, परिपूर्ण असे दृश्य। सुंदरता तिला देखील हे जाणवते नाही, पण तिचा आकर्षण जगाला हसवते, अवघ्या पृथ्वीला आपल्यासारखे काही नाही। फुलांचे गंध आणि रंग तिच्या कपड्यांत मिसळले, आणि हवी हवीशी त्या दिसण्यातून ते नवा रूप घेऊन खेळले। तिच्या जिव्हाळ्याचे मृदूशक्ती काही सांगत नाही, पण तिच्या सादनेत जीवनाची खरी गोडी सापडते नक्कीच आहे। तिच्या प्रत्येक पावलावर वारा नवा गीत गातो, क्षणा-क्षणाला तिच्या अस्तित्वात, मन हरवून जातो। ती जिथे असते, तिथेच नभाचंही रूप फुलतं, अन् प्रत्येक क्षण जणू प्रेमाच्या धाग्यांत गुंफतं। रात्रीच्या चांदणीत परत परत आठवते, तुझे रूप, आणि त्या आठवणींमध्ये मी तुमच्याच धुंदीत हरवतो। हेच विचारून धडपडतो, कुठे तो सौंदर्य मला मिळवायचं, तिच्या समोर उभा राहून, प्रेमाची ओठांवर गाणी गातं। हे जीवन तिच्या सावलीत असावं, आनंदाच्या कुशीत लपलेलं, प्रेमाच्या मिठीत रोज खुलावं, स्वप्नांसारखं जपलेलं। तिच्यासारखी साथ मिळावी, हीच प्रार्थना रोज करतो, कारण तिच्या हास्यामुळेच मी जगण्यावर प्रेम करतं असतो।