Ratio Particularis

Imaginatio Sive Phantasia In silentium noctis, mens nostra volat, Imaginatio, Phantasia lux tua; Caelum siderum, maria, montes, Omnia nobis tua arte vivunt. Tu potestatem nobis das creandi, Ingenium nostrum aeternum sumens; Ibi, ubi nullus est limitis finis, Ibi, ubi solvitur mundi vinculum. Liberi sumus in mundo imaginario, Ubi veritas et fictio confluunt; Coloribus vivis, sonis et formis, Mentem nostram decoras atque nutris. Phantasia, tu es fons inspirationis, Cuius aquis artium dona fluunt; Poetae, pictores, musicae magistri, Omnes tibi canunt, te glorificant. Tua potentia homines in mundum novum ducis, Ab aetate ad aetatem, per astra et abyssos; In mentibus nostris ignem accendis, Ut sapientia et pulchritudo crescant. Imaginatio, Phantasia, donum divinum, In nobis habitat lux tua pura; Te semper laudamus et amamus, Quia in tua potentia, vita fit poesia. O, Imaginatio Sive Phantasia, nobis Semper sis fons creativitatis et magnitudo; In tua luce et splendore perpetuo, In aeternum, te laudamus cum gratitudine.