PROBLEMA LANG AKO SA LAHAT

Parang isang sirang plaka, paulit-ulit ang tugtugin, "Problema ka," "Ikaw ang dahilan," "Bakit ka ba ganyan?" Sa bawat sulok, sa bawat tao, naririnig ko ang mga salita, Parang isang anino, sumusunod sa akin, nagpapaalala sa aking pagkakamali. Ako ba'y isang pasanin, isang sakit ng ulo, Isang balakid sa bawat daan? Bakit ba ako'y narito, kung ako'y problema lang sa lahat? Parang isang bato sa sapatos, na hindi maalis-alis. Ang aking mga ngiti, ay nagiging pekeng ngiti, Ang aking mga salita, ay nagiging bulong, Ang aking presensya, ay nagiging isang pasanin, Parang isang ulap na nagdadala ng ulan. Gusto kong mawala, gusto kong makatakas, Sa mundong ito na puno ng mga problema. Pero saan ako pupunta? Sino ang tatanggap sa akin? Kung ako'y problema lang sa lahat. Pero sa gitna ng lahat ng ito, May isang tinig na nagsasabi, "Ikaw ay mahalaga, ikaw ay espesyal, Huwag kang mag-alala, hindi ka nag-iisa." At sa tinig na iyon, nakikita ko ang liwanag, Nakikita ko ang pag-asa, Nakikita ko ang aking tunay na halaga, At hindi na ako magiging problema sa lahat. Dahil ako'y tao, may mga pagkakamali, Pero kaya kong magbago, kaya kong matuto, Kaya kong maging mas mabuti, At hindi na ako magiging problema sa lahat.