panahon

Subrang bilis nga talaga ng panahon no.... Kasi parang kahapon lang Tayo sumbrang saya At nag kwekwentuhan tayong dalawa... Pero bakit ngayon ang...... ang mga masasayang mga ala-ala bigla nalang nag laho at na Wala... Akala ko mahal mo ako nung una.... O sadyang na una lang talaga ang imahinasyon ko... Imahinasyon ko na mahal mo ako..... Pero hanggang kaibigan lang pala ang kaya mo..... Kaya hito Ako isang ordinaryong bato.... Bato na araw-araw na humihiling at nananalagin Kay bathala na.... na sana mahulog ang tulad mong tala sa.... Sa isang tulad kung bato na nasa gilid ng kalsada...... Pero sabi nga ng isang pilosopong makata na..... "Kahit gaano kapa ka galing...tumahi at tumugma Ng mga salita.... Pero pag dating sa kanya kung Wala...... Wala ka talagang chansa...... Kaya kahit masakit....itigil kuna ang pangkukulit....... Pangkukulit na nag dala ng masasayang ala-ala.... ala-ala na kahit kailan may hindi ma bubura.... Kahit akoy mamatay pa........ Pero kung isang araw ay mawala....... mawala na parang bula ang aking nararamdaman.... Ay wag Kang mag alala kasi....... Hindi mawawa ang mga ala-ala nating dalawa... Nung PANAHON na tayo ay Masaya.....(⁠◠⁠‿⁠◕⁠)