Κέδρος
Νιώθω σαν δέντρο Με κλαδεψες και με άφησες ετσι Ειμαι δηλητηριασμενο και ταλαιπωρημενο Δεν μπορώ να χαρώ την ανοιξη, τον απαλο ζεστό αέρα, δεν εχω φύλλα να πετάξω Να χορεύουν στα χέρια μου Με το τραγούδι του ανέμου Ειμαι ενα δέντρο Παραπονεμενο και μονο Ηρθε η ανοιξη και ανάμεσα στα χρώματα Εγώ στεκομαι άσχημο και ατσουμπαλα στημένο Δεν χορευω δεν κουνιεμαι Δεν μυριζω ωραία Μονάχα περιμένω Ειμαι ενα δέντρο Διψαω και ποναω Οι πληγές μου δεν επουλωνονται Δεν ανθιζω πια και δεν βλέπω τον ηλιο Πήρες και τον ηλιο μαζι σου Καθε ακτίνα φωτός Καθε όμορφα συναίσθημα Οπως το πρωτο ζεστό αερακι της ανοιξης Που σου χαιδευει το μάγουλο Για ενα δευτερόλεπτο Και ζαλιζεσαι από γαλήνη Γιατι ξέρεις οτι ο πόνος της φύσης τέλειωσε Ειμαι ενα δέντρο Ισως και να μην ειμαι πια ομως
Poetry Books 50% Off
Bestselling collections from top poets
