Ikay nakilala

Takot akong magmahal, sa hirap ng nakaraan, Mga sugat na di mawala, damdaming nag-aalangan. Ang bawat alaala’y nagbabalik, Sa mga pagkatalo’t sakit na di madaling limutin. Ngunit nang ikaw ay dumating, Parang liwanag sa madilim na daan, Nang makita ang iyong ngiti, Isang pangako ng bagong simula’y nagbukas sa akin. Damdamin ay magulo, puso’y naguguluhan, Mahalaga ang aking seguridad, ngunit sa iyo’y may laban. Sa bawat tawanan, ako’y nabihag, Sa bawat salita, pag-asa’y muling sumiklab. Nandiyan ang takot na muling masaktan, Ngunit sa iyong mga mata, natagpuan ang sagot. Minsan, ang pag-ibig ay may kaakibat na panganib, Ngunit sa puso kong ito, handa na muling lumaban. Hawak ang iyong kamay, kay daming tanong, Paano kung muling magdalamhati at magtago sa dilim? Ngunit sa bawat pintig ng ating mga puso, Nasa iyong piling, ako’y nagiging buo. Isang hakbang, isang ngiti, unti-unting lumalapit, Tayo’y mga mandirigma, sa labirint ng pag-ibig. Handa akong magpakatatag, sa hirap at ginhawa, Dahil sa iyo, natutunan kong muling sumaya. Kaya’t sa takot na ito, hindi ako susuko, Dahil ikaw ang dahilan, bakit ako’y bumabalik. Sa bawat araw na kasama ka, ang takot ay humihina, Dahil ang tunay na pag-ibig, sa sakit ay n