Bir Anlayış Meselesi

Mısralarımda hissedemezsin acımı Bahtiyar olurum üstüme gelmezsen Hele bir de cefalarımla yalnız bırakırsan beni Senden âlâ insan bulamam Korkmayın yalnız bırakmaktan, gidin Gidin ki yeniden canlansın gözümde o anılar Hafif bir tebessüm ettirsin ızdırap eşiğinde Gitmeyin ki o günler bir daha canlanamasın gözümde Ilık bir mehtap gibi yayılıyor içimde bu his Eer daha terk edildiğim sahneye gelmemişim tabi Şu anıların cümbüşüne ahengine bakakalırsınız bi görseniz Gecenin soğuktan yakan elleri daha tutmamış ki ellerinizi, göremezsiniz Yavaşça soğuyor ılıyan hava Limandan kalkmak üzere olan gemiden son anons haykırışları gibi Geliyor yola çok önceden çıkmış olan son Alemi yüreğine, cihanı gözlerine zindan etmeye geliyor Önce kulakları sağır eden o sessizlik zuhur ediyor Ağır ağır yankılanıyor ve yankılanıyor Bitti mi diye soruyorsun kendine Hayır cancağızım dur ne bitmesi daha yeni başlıyor yakarışların Gözünden kan damlayan gecelerde Haykırışların kimsesiz mezarlıklarının eşiğinde Göğsünden çıkmaya yemin etmiş kalbin Yedi kat gökte yedi kat yerde duyuluyorken anlarsınız beni en çok Mısralarımda göremezsiniz acılarımı Fırtınalı denizlerin kaptanıyım ben Olur da bir gün denk düşersek Kurtar beni bu cehennemden