Άτιτλο

Θριματίζω το εγώ μου συχνά, Κι αυτό μην σου ακουστεί εγωιστικό. Μειώνω την ουσία από την παρουσία μου Για να στριμοχτώ σε ένα μικρό δωμάτιο. Τόσο μικρό, σαν κουτάκι. Και δεν είναι ένα. Αρτιμελής υπήρξα μέχρι που κόπηκα στα δύο. Διπλώθηκα τόσο που δεν μπορούσα αλλο να ανασάνω. Και κάλυψα το κάθε σημείο απ'τα κενά σου... Χωρις να αντικρίσω το σκοτάδι.