Ανθρώπινη κατάρρευση

Η ζωή είναι κτήμα άλλων, <<ανώτερων>> ανθρώπων... Αυτών που μας κρίνουν για την ευγλωττία μας και επιβραβεύουν την καλύτερη υποκρισία, καθώς ποιος από εμάς λέει καθημερινά <<κοινωνικός ωχαδελφισμος>> και όχι <<ανθρώπινη αδιαφορία>>. Αυτών που βάζουν σε κουτάκια και κανόνες την ζωή, τοποθετώντας τους ανθρώπους σε τάξεις, σε αυτούς που πινουνε κρασί, σε αυτούς που αραιώνουν με νερό το ούζο και σε αυτούς που διανύουν μαραθώνιους για μια μόνο στάλα βροχής. Αυτών που φυλακίζουν την γνώση σε σειρές και πείθουν τους ανθρώπους, ότι η μόρφωση είναι αγώνας αριθμών, καθώς όλοι γνωρίζουμε την σπηλιά του Πλάτωνα, αλλά ποιος άραγε μπορεί να παραδεχθεί ότι αρχαία φιλοσοφία αποτυπώνει την σύγχρονη εποχή. Τέλος αυτών που σκοτώσαν τον Σωκράτη, καθώς φοβόντουσαν ότι θα απελευθέρωνε τους νέους από την νάρκη και θα καταλάβαιναν ότι μέχρι και η ζωή έχει γίνει έρμαιο τυράννων...