Aldanmak

Öyle bir gün olmasın ki bu şehir seni bana göstersin Bir akşam daha olmasın ki sensiz perperişan, divane, yapayalnız Acımam sana, gafletime uğramadan umarım gidersin Çünkü eğer kalırsan aldanırım sana aldatır beni yolumdan bir çift göz Günler geçmez miydi sensiz sanırsın Pekala geçerdi, şarkılarla yapraklarla çocukların kahkahalarında... Gecemi aydınlatan ay doğmaz mı zannederdin Şayet o da olmasa hepten ızdırabım zindanda Ruhumu göğsüme hapseden bu bedeni taşıdım her gün Biraz sitemli biraz mağrur en çok da umutla Bu umudun kaynağı ne sen ne ben ne de geceler Bir ışık huzmesi vuruyor inancımı yitirdiğim tarafa doğru Bitmemiş hesaplarımızın hatrına gelirsin sandım Unutmazsın beni derdim kolunda başkasını görmeden önce Beni öteki kadın yapmadan önce Beni hiç var olmamış olmayı diletmeden önce